Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Μία μεγάλη Επιχειρηματική Ευκαιρία : ΣΥΦΑ Θεσσαλονίκης!

Είναι σαφές ότι βρισκόμαστε στην αρχή μιας μεταβατικής περιόδου, με πολλά ζητήματα να παραμένουν ρευστά. Αναμένεται αναθεώρηση της απαγόρευσης των εκπτώσεων όσον αφορά τα καφέ κουπόνια καθώς και νέο δελτίο τιμών. Οι ιδιώτες Φαρμακαποθηκάριοι ψάχνουν τρόπους ανταποδοτικότητας, το τοπίο των εξαγωγών παραμένει αβέβαιο, χωρίς τα υπερκέρδη των προηγούμενων ετών, ενώ βρισκόμαστε προ των πυλών μιας σημαντικής διεύρυνσης του ωραρίου των Φαρμακείων και μιας εξίσου σημαντικής – αν όχι σημαντικότερης – συρρίκνωσης της κερδοφορίας μας. Ωστόσο, βάσει των όσων ισχύουν ήδη σήμερα, πιστεύω πως μπορούμε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα το εξής :

Οι ΣΥΦΑ έχουν πλέον μία μοναδική ευκαιρία να καταφέρουν ένα γενναίο χτύπημα στις ιδιωτικές Φαρμακαποθήκες και να βγάλουν μια και καλή απ’το παιχνίδι πολλές εξ’αυτών.

Κατ’αρχήν, οι ΣΥΦΑ είναι οι μόνοι που μπορούν νόμιμα να μετακυλήσουν το κέρδος τους στους μετόχους. Φυσικά το χονδρεμπορικό κέρδος μειώνεται από 7,78% σε 5,4%, αλλά το συνολικό κέρδος τους ως επιχειρήσεις αυξάνεται λόγω των μηδενικών εκπτώσεων που θα παρέχουν εφ εξής. Επίσης, μη θεωρείτε ότι οι ΣΥΦΑ ή και κάποιοι μεγάλοι Φαρμακαποθηκάριοι δεν παίρνουν επιπλέον εκπτώσεις από αρκετές πολυεθνικές. Οι περισσότερες μεγάλες εταιρίες παρείχαν εκπτώσεις που μαζί με το χονδρεμπορικό κέρδος άγγιζαν το 10% - ενώ συχνά υπάρχει και ένα επιπλέον 1% - 2% ως year-end- bonus.

Τις εκπτώσεις αυτές όμως δεν μπορούν να τις διεκδικήσουν εύκολα μικρότερου βεληνεκούς αποθήκες λόγω πολύ χαμηλότερου τζίρου. Αυτοί είναι που έχουν το μεγάλο ζόρι σήμερα και η δική τους βιωσιμότητα είναι που απειλείται. Αν νομίζετε ότι τα Φαρμακεία είναι πολλά αναλογικά με τον πληθυσμό της Ελλάδας, πρέπει να δείτε τα νούμερα για τις Φαρμακαποθήκες και τους Συνεταιρισμούς : 150 στη χώρα μας, 15 στη Γερμανία, 9 στη Γαλλία κλπ!

Βάλτε τώρα στην εξίσωση το δραστικό κούρεμα των εξαγωγών, δραστηριότητα από την οποία αντλούσαν μέχρι πρότινος όλοι ανεξαιρέτως το μεγαλύτερο μερίδιο της κερδοφορίας τους. Αν πράγματι εφαρμοστεί συστηματικά θα εξαντλήσει οικονομικά τις μικρές αποθήκες, οι οποίες σημειωτέον έχουν φυσικά δυσκολίες ρευστότητας.

Το χρήμα όμως έχει γίνει πολύ ακριβό. Ακόμη κι αν σου το προσφέρουν τελικά οι τράπεζες, με τα επιτόκια της αγοράς σήμερα είναι δώρον άδωρον. Γι αυτό ακόμη και μεγάλοι παίκτες όπως ο Στρούμσας έχουν πάρει φαλάγγι τους πελάτες τους σε μία οικονομική εκστρατεία μείωσης πιστώσεων και αύξησης ρευστότητας. Κι έχουν μάλιστα το ανείπωτο θράσος να απαιτούν ταυτοχρόνως μείωση των πιστώσεων, διατήρηση του τζίρου στα ίδια επίπεδα και μηδενική ανταποδοτικότητα έναντι του συνεταιρισμού!

Η δυναμική του ΣΥΦΑ ήταν ανέκαθεν μεγάλη. Πλέον, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη. Μένει να διαπιστώσουμε αν θα την αξιοποιήσουμε στο έπακρο. Ατυχώς, ο σημερινός τρόπος λειτουργίας του σε συνδυασμό με τη χαλαρή νοοτροπία που επικρατεί αξιοποιεί μικρό μέρος των δυνάμεων του. Δυνάμεις ολότελα ανεπαρκείς, σχεδόν αστείες μπροστά στην έκταση και το βάθος των μετώπων που πρόκειται σύντομα να ανοίξουν.

O ΣΥΦΑ μπορεί και οφείλει να κάνει άμεσα κινήσεις που θα του αποφέρουν αύξηση του τζίρου, με πρώτη και καλύτερη την επικοινωνία της ανταποδοτικότητας του, που όσο κι αν σας φαίνεται παράλογο, πολλοί συνάδελφοι αγνοούν. Οφείλει να ενισχύσει το εμπορικό του τμήμα, να συμπεριλάβει επιπλέον προϊόντα και να ενημερώσει επιτέλους τους πελάτες του ότι σε πάμπολλα παραφαρμακευτικά είδη είναι σημαντικά φθηνότερος του ανταγωνισμού. Oύτε αυτό δεν κάνουμε σήμερα! Οφείλει να προσελκύσει νέους μετόχους, γεγονός που πέραν των πωλήσεων θα βοηθήσει έστω και λίγο στην ταμειακή του ρευστότητα. Οφείλει να κάνει προσπάθειες μείωσης των δανειακών του υποχρεώσεων και να περιορίσει τις σπατάλες – υπάρχουν αρκετές και μάλιστα προκλητικές, οι οποίες αποτελούν συχνά αφορμή διαξιφισμών εντός και εκτός Blog. Οφείλει να απαιτήσει από το ανθρώπινο δυναμικό του περισσότερη προσπάθεια και υψηλότερη παραγωγικότητα (μια ματιά σε πολλούς από τους οδηγούς της ΣΕΛΦΑΡ θα σας πείσει ότι υπάρχουν μεγάλα περιθώρια βελτίωσης). Οφείλει να ανοίξει επιτέλους τα απογεύματα, να πυκνώσει τα δρομολόγια του και να αξιοποιήσει πιό ουσιαστικά τη ΣΕΛΦΑΡ, χρησιμοποιώντας το μοντέλο που ήδη έχουν επιλέξει ο Στρούμσας (Liafarm), ο Λέλος (Pharmalem) και που έχει ήδη δρομολογήσει ο Alapis (Pharmagora-Μωυσόγλου) .

Οφείλει, εν τέλει να συμπεριφερθεί ως αρμόζει σε μία επιχείρηση που αγωνίζεται όχι απλά να επιβιώσει, αλλά να κυριαρχήσει στην αγορά, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες που προέκυψαν, καθώς κι αυτές που θα ακολουθήσουν. Στο κάτω-κάτω, αυτό δεν κάνουμε όλοι μας? Εργαζόμαστε σκληρά και προσπαθούμε να αντεπεξέλθουμε στη νέα πραγματικότητα. Γιατί ο ΣΥΦΑ να μην πράξει το ίδιο? Γιατί να μην τολμήσει ριζικές αλλαγές, εγκαταλείποντας τον “αυτόματο πιλότο” των τελευταίων ετών? Γιατί να μην τολμήσουμε επιτέλους να διεκδικήσουμε αυτό που μας ανήκει και που θα μπορούσαμε να έχουμε κατοχυρώσει εδώ και χρόνια?

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

να χαρω νεοελληνικη νοοτροπια που μας οδηγησε στην σημερινη κριση, ευτυχώς ομως που εχουμε ελευθερη αγορα τίποτα δεν ανήκει σε κανένα
ιδ.υπ ιδιωτικης Φαρμακαποθήκης