Σάββατο, 9 Ιουλίου 2011

Ο κ. Λοβέρδος και τα φάρμακα

Στέφανος Μάνος

Αφαίρεσα από τον τίτλο τη λέξη αίσχος που χρησιμοποίησα στις προηγούμενες επιστολές μου για να περιγράψω τα αισθήματά μου για τη διατήρηση ενός καθεστώτος προσδιορισμού των περιθωρίων κέρδους των φαρμακοποιών, που οδηγεί σε ετήσια δαπάνη του προϋπολογισμού της τάξης του 1,5 δισ. ευρώ. Ο υπουργός κ. Λοβέρδος με την επιστολή του («Κ» 8.7.2011) θεώρησε ότι η λέξη «αίσχος» δεν συνάδει με το υπόλοιπο περιεχόμενο και ύφος των επιστολών μου. Την αφαίρεσα για να μη στενοχωριέται, αλλά επιμένω στην επιχειρηματολογία μου και τον προτρέπω να αλλάξει πάραυτα το καθεστώς του περιθωρίου κέρδους των φαρμακοποιών. Τον προτρέπω επίσης να αντλήσει τις πληροφορίες του από ανεξάρτητους συμβούλους και όχι από συνδικαλιστές φαρμακοποιούς και να καταλήξει σε αποφάσεις που θα στηρίζονται στην πραγματικότητα και στην κοινή λογική.
Πρόσεξα ότι στην απάντησή του ο κ. Λοβέρδος άφησε ασχολίαστη την παρατήρησή μου ότι στην 4η αξιολόγηση της τρόικας (σελ. 36 του αγγλικού κειμένου) ζητείται να εφαρμοστεί ένα φθίνον σύστημα περιθωρίων ή και ένα σύστημα σταθερού σε ευρώ περιθωρίου αντί του δικού μας 35% στη χονδρική τιμή. Αυτό ακριβώς που εδώ και δύο χρόνια ζητώ και εγώ. Αναφέρεται ο κ. Λοβέρδος στη ρύθμιση, σύμφωνα με την οποία οι φαρμακοποιοί θα επιστρέφουν ένα μέρος του περιθωρίου τους αναλόγως με τον τζίρο τους. Αντιγράφω και για το θέμα αυτό από την 4η αξιολόγηση της τρόικας: «Ο πρόσφατος νόμος όρισε την επιστροφή σε 4% επί της χονδρικής τιμής. Μικρό μέρος των επιστροφών έχει εισπραχθεί». Ισχυρίζεται, δηλαδή, ο κ. Λοβέρδος ότι αντιμετώπισε το πρόβλημα του εξωφρενικού περιθωρίου κέρδους μειώνοντας (στην καλύτερη περίπτωση) το 35% σε 31%. Αντί δηλαδή να κερδίζουν από τη λίστα των 400 φαρμάκων του δελτίου τιμών από 87,57 ευρώ για το φθηνότερο και 3.926,01 ευρώ για το ακριβότερο, όπως είχα γράψει, να περιοριστούν σε 77,56 και 3.477,32 αντιστοίχως. Επαναλαμβάνω ότι για κανένα φάρμακο –κατά τη γνώμη μου βέβαια– δεν δικαιολογείται περιθώριο φαρμακοποιού μεγαλύτερο από 25 ευρώ (15,5 ευρώ στη Σουηδία)! Στη Σουηδία, παρατηρεί ο κ. Λοβέρδος για τους επιμελείς –όπως γράφει– αναγνώστες της «Καθημερινής», «τα φαρμακεία αποτελούν μια κρατική αλυσίδα στα οποία ο φαρμακοποιός πληρώνεται μόνο για την υπηρεσία και όχι για δαπάνες κεφαλαίου και συντήρησης του φαρμακείου». Αυτή είναι η παράγραφος που με ώθησε να τον προτρέψω να μη συμβουλεύεται συνδικαλιστές φαρμακοποιούς. Εξηγώ: στην «Καθημερινή» της 29/9/2010 δημοσιεύτηκε επιστολή του αντιπροέδρου του Πανελληνίου Φαρμακευτικού Συλλόγου κ. Θεοδοσιάδη με τον ίδιο ισχυρισμό. Στην «Καθημερινή» της 1/10/2010 απάντησα στον κ. Θεοδοσιάδη ότι τα φαρμακεία στη Σουηδία ιδιωτικοποιήθηκαν την 1/7/2009 και ότι σήμερα –με τα ιδιωτικά φαρμακεία– ισχύει το σύστημα περιθωρίων που έχω περιγράψει. Και αν τα περιθώρια είναι αρκετά για τους Σουηδούς, γιατί δεν είναι για μας; Οπως σημείωσα και στην τελευταία μου επιστολή, ο κ. Λοβέρδος δεν φαίνεται να επιθυμεί να αλλάξει το ισχύον καθεστώς για τα φαρμακεία. Είναι κρίμα. Οι πραγματικές συνθήκες της οικονομίας θα φέρουν την αλλαγή πιο βίαια και πιο ανεξέλεγκτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια: