Τετάρτη, 12 Ιουλίου 2017

Απάντηση στην επιστολή Βαλτά

Παρακολουθώ με έκπληξη, το γεγονός οτι κάποιοι αντικατέστησαν τη συνήθεια της τηλεφωνικής επικοινωνίας με αυτή της διαδικτυακής, στη συνέχιση της προσπάθειάς τους να παρουσιάσουν τον εαυτό τους από θύτη σε προεκλογικό και μετεκλογικό θύμα. Οφείλω να τους υπενθυμίσω, οτι πλέον δεν απευθύνονται σε εκλέκτορες αλλά σε μέλη του ΔΣ, που στην πλειοψηφία τους προέρχονται από την προηγούμενη διοίκηση και τα οποία γνωρίζουν πρόσωπα και “πράγματα”.
Για το λόγο αυτό, είμαι αναγκασμένος να απαντήσω και δημόσια στο συνάδελφο κ. Βαλτά, σχετικά με τα όσα - με απολογητικό ύφος - καταλογίζει στον κο Λουράντο, επιδιώκοντας να του αποδώσει μετεκλογικές ευθύνες, καθώς αποδεικνύεται οτι η επιστολή του πάσχει αυτοκριτικής, χρησιμοποιώντας μάλιστα με ευκολία γενικόλογες εκφράσεις περι “σειρά προτάσεων σε συγκεκριμένα ζητήματα που δυστυχώς δεν έτυχαν ποτέ δέουσας ανταπόκρισης” καθώς επίσης και σε αναφορές περί “συνεπειών αποκλεισμού” του ίδιου.
- Ο πλήρως ενσωματωμένος με τις ενέργειες του προηγούμενου Προεδρείου Α΄Αντιπρόεδρος για 2,5 χρόνια (βλ. ΕΤΕΣΤΑ, ΜΥΣΥΦΑ, πληρωμές, έγκριση δαπανών, ΚΑΕΦ κ.α.) αποφάσισε να αυτονομηθεί 6 μήνες πριν τις εκλογές, οριοθετώντας αυθαίρετα τις αρμοδιότητες του, επικαλούμενος τις αντιρρήσεις του για τη Σύμβαση των ΙΤΧ με τον ΕΟΠΥΥ, αδιαφορώντας φυσικά για το γεγονός οτι ο εκλεγμένος με την παράταξή του κος Ζήκας ήταν παρών στην υπογραφή της μαζί με τον Πρόεδρο του ΠΦΣ, τον Υπουργό Υγείας και τον Πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ υπερθεματίζοντας μάλιστα για αυτήν εντός των συνεδριάσεων του ΔΣ. Ο “αποκλεισμός” του κου Βαλτά από τις συλλογικές διαδικασίες έγινε από τον ίδιο συνειδητά και ο σχεδιασμός για την επίτευξη του απώτερου σκοπού του, απέδειξε οτι είχε αρχή, μέση και τέλος. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός οτι ο ίδιος αποφάσισε να απέχει από τις τελευταίες συνεδριάσεις του ΔΣ, απαξιώνοντας το ίδιο το ΔΣ και υποβαθμίζοντας το ρόλο που θα έπρεπε να έχει ένας Α’ Αντιπρόεδρος μέχρι το τέλος της θητείας του.
- Θα περίμενε βέβαια κάποιος αφελής, να σκεφτεί οτι ο “αποκλεισμός” του από τις αρμοδιότητες που μέχρι τότε είχε επιφορτιστεί από το Προεδρείο, μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα όσον αφορά την εκπροσώπηση του ΠΦΣ στον ΕΟΠΥΥ, που μαζί με το Β΄Αντιπρόεδρο κ. Σοφιανόπουλο είχε αναλάβει. Ενδεχομένως, η απουσία του να λειτουργούσε μάλιστα αρνητικά για τα συμφέροντα του κλάδου. Αντιθέτως, οι πληρωμές του ΕΟΠΥΥ σταθεροποιήθηκαν και στην πορεία επισπεύθηκαν, ακόμα και μετά την ενσυνείδητη απόφαση του να απέχει από τις προγραμματισμένες συναντήσεις με τους υπηρεσιακούς παράγοντες του ΕΟΠΥΥ.
Είναι προφανές οτι οι “σωτήρες” των πληρωμών αποδείχθηκαν άλλη μία ψευδαίσθηση που συντηρήθηκε περίτεχνα στο εκλεκτορικό σώμα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που κάποιοι παρουσιάζονται μέχρι και σήμερα ως αυθεντίες του “επιχειρηματικού συνδικαλισμού” στην προσπάθεια να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Δε θα επεκταθώ περισσότερο…
Ως νεότερο μέλος και αυτού του ΔΣ, σεβόμενος την πορεία αλλά και τα όποια ατοπήματα του καθενός στα δρώμενα της Διοίκησης, θα συνιστούσα ψυχραιμία, με την πεποίθηση οτι θα εγκαταλείψουμε παρωχημένες νοοτροπίες του παρελθόντος που από τη μία ξορκίζουμε ενώ από την άλλη τις υιοθετούμε και τις συντηρούμε.
Δεν επιθυμώ να συμμετάσχω περαιτέρω σε μία άνευ ουσίας ανταλλαγή επιστολών τη δεδομένη στιγμή. Δηλώνω ωστόσο την αντίθεση μου απέναντι σε τέτοιες τακτικές αποπροσανατολισμού του Σώματος του ΠΦΣ. Η προσπάθεια που καταβάλω με τη σειρά μου για την επίλυση προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο κλάδος μας, είναι σημαντικότερη από τη μάχη της καρέκλας που επιδίδονται κάποιοι επενδύοντας στην παρακμή της «μετριοπάθειας» που προσπαθεί με τη σειρά της να εξασφαλίσει μετεκλογικές συμμαχίες για να απολαύσει τα «προνόμια» των αξιωμάτων.
Οφείλω επίσης να ξεκαθαρίσω προς όλες τις πλευρές οτι η κατασταλαγμένη προσωπική μου άποψη σχετικά με το πώς μεταφράζεται ένα διαπαραταξιακό Προεδρείο - που όλοι ευαγγελίζονται αλλά κάποιοι σφετερίζονται- ταυτίζεται απόλυτα με την έκφραση του κατακερματισμένου εκλεκτορικού Σώματος όπως έδειξε η κάλπη και έχει ήδη αποτυπωθεί απο τη σύνθεση του υπάρχοντος Διοικητικού Συμβουλίου του ΠΦΣ. Λυπάμαι που κάποιοι ακόμα εθελοτυφλούν, θυσιάζοντας την πραγματικότητα στο βωμό των ατομικών τους φιλοδοξιών.
Ας μη λησμονούνε, οτι ο Λουράντος έχτισε για πρώτη φορά γέφυρες κατά τη διάρκεια της διοίκησης του, επάνω στις οποίες όσοι επιθυμούσαν περπάτησαν και δούλεψαν. Όσοι δεν τα κατάφεραν, αφιερώθηκαν στην τέχνη της παραπλάνησης και συκοφάντησης του Προέδρου σε ανυποψίαστους και ευκολόπιστους εκλέκτορες. Ας καταλάβουν επιτέλους οτι η ενότητα αποδεικνύεται με πράξεις και όχι με λόγια. Διαφορετικά επιβεβαιώνεται για μία ακόμη φορά οτι “ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος”…


Ηλίας Χαλιγιάννης

Δεν υπάρχουν σχόλια: