Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

«Πήγαν για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι;»

Επί εποχής Λοβέρδου, κάποια στιγμή μας κάλεσε στο γραφείο του (μετά από αίτημά μας), για να συζητήσουμε για το ωράριο, για το οποίο ο κλάδος επέμενε στην παραμονή του όπως ήταν τότε: σαράντα ώρες λειτουργίας εβδομαδιαίως εντός πενθημέρου.
Ένα από τα επιχειρήματά του ήταν, πως εκτός του ότι το ζητούσε ην τρόϊκα με εμμονή, θα ήταν για το … καλό των πολιτών, οι οποίοι θα έβρισκαν ευκολότερα φαρμακείο, όταν το ζητούσαν. Είχε μάλιστα αναφέρει παράδειγμα, λέγοντας συγκεκριμένα πως «αν εγώ που μένω στα βόρεια προάστια, γνωρίζω ότι το φαρμακείο του Μπακάκου στην Ομόνοια είναι συνεχώς ανοικτό 8 το πρωί έως 12 το βράδυ, δεν θα ψάχνω στην γειτονιά μου ανοικτό φαρμακείο στα σοκάκια, αλλά θα πάω κατευθείαν εκεί. Αν μάλιστα αυτό γίνει και στην περιοχή μου και γνωρίζω ότι το φαρμακείο τάδε είναι ανοικτό κάθε μέρα στην συγκεκριμένη θέση, θα πήγαινα κατ’ ευθείαν εκεί!»
Αυτός είναι ο ορισμός της δεσπόζουσας θέσης.
Δημιουργείς μια θέση, υπέρ σου, την οποία για διαφόρους λόγους δεν μπορεί να δημιουργήσει ανταγωνιστής σου και έτσι επιβάλλεις τους όρους σου εις βάρος των υπολοίπων. Κανόνας των «αγορών», οι οποίες πάντα υπηρετούνται εντός και εκτός συνόρων και οι οποίες επιβάλουν των ανταγωνισμό για το καλό δήθεν του κοινωνικού συνόλου.
Με αυτόν τον τρόπο, η αγορά δημιουργεί συνθήκες υπέρ των ισχυρών, συρρικνώνοντας τους κλάδους που αποτελούν τον κοινωνικό ιστό.
Το φαρμακείο είναι ένας ιδιαίτερος χώρος και καλύπτει τις ανάγκες των πολιτών όλο το εικοσιτετράωρο με τα εφημερεύοντα φαρμακεία, όταν τα υπόλοιπα είναι κλειστά. Γι’ αυτό και τα εφημερεύοντα φαρμακεία ονομάζονται «φαρμακεία ασφαλείας». Αυτή άλλωστε είναι και η έννοια της εφημερίας σε κάθε μορφή της κοινωνικής ζωής.
Σε ένα ωράριο ΜΗ ΕΝΙΑΙΟ όπου όλοι δεν θα κλείνουν την ίδια ώρα, αλλά κατά βούληση, δεν μπορεί να επιβάλλεται ο θεσμός της εφημερίας. Με άλλα λόγια …. πως είναι δυνατόν να αναγκάζουν κάποιον σε εφημερία, όταν ο διπλανός του είναι συνεχώς ανοιχτός τις εμπορικές ώρες και έχει δημιουργήσει δεσπόζουσα θέση;
Όπως φαίνεται λοιπόν, το θέμα δεν είναι η εξυπηρέτηση των πολιτών, αλλά η εξουθένωση όσων δεν μπορούν εκ των πραγμάτων να ακολουθήσουν τους νέους ρυθμούς της αγοράς!
Με υποχρεωτικές εφημερίες χωρίς νόημα, με αναγκαστική εφαρμογή ενός διευρυμένου ωραρίου ώστε να μη σε αποβάλλουν οι «αγορές», με πρόστιμα αν δεν ακολουθήσεις το δηλωθεν ωράριο, με απελευθερώσεις των τιμών υπέρ της βιομηχανίας φαρμάκων (εδώ δεν … πλήττεται ο πολίτης από τις αυξήσεις των ΜΗΣΥΦΑ!!!), με αποδυνάμωση των συλλογικών οργάνων (από ψήφιση νόμων που ευνοούν τον ατομισμό και τον κανιβαλισμό) ουδείς μπορεί να εγγυηθεί για το αύριο του κλάδου (και όχι μόνο).
Και κυρίως η παρουσίαση του νέου νόμου περί ωραρίου στην Βουλή των Ελλήνων, εκ μέρους του Υπουργού Υγείας, ως υλοποίηση …. ΠΑΓΙΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ του κλάδου, όταν σε όλους είναι γνωστή η θέση του κλάδου και η αποστροφή του στις μεθοδεύσεις για την επικράτηση των ισχυρών και την εύνοια των «κολλητών».
Ποιοι λοιπόν είναι αυτοί που παρουσιάζουν στον Υπουργό ανύπαρκτα ΠΑΓΙΑ αιτήματα του κλάδου, που συμφωνούν υπογείως για θέματα που αφορούν ζωτικής σημασίας θέματά του και που διαμορφώνουν το μέλλον του ανάλογα με τις προσωπικά δικά τους συμφέροντα και εκτιμήσεις; Ποιοι είναι αυτοί που ζήτησαν την επαναφορά του νόμου Λοβέρδου, τον οποίο πολεμήσαμε μέχρις εσχάτων όταν πρωτοεμφανίστηκε το … στερέωμα;
Εκτός και αν ο Υπουργός λειτουργεί αυτοβούλως, υλοποιώντας κάποιο σχέδιο ανατροπής των δεδομένων στον χώρο του φαρμακείου, πράγμα που θα έπρεπε την επόμενη μέρα της δήλωσής του στην Βουλή περί πάγιου αιτήματος του κλάδου των φαρμακοποιών, να βγει διάψευση εκ μέρους της διοίκησης του ΠΦΣ, πράγμα που δεν έγινε ποτέ…. Αντιθέτως, πριν καν ανακοινωθεί επίσημα εκ μέρους του Υπουργείου, ανέβηκαν στο διαδίκτυο ανακοινώσεις εκ μέρους τους, παρουσιάζοντας το νέο ωράριο ως «καλό νέο για τον κλάδο»!!!
Τελικά ποιός ο λόγος αναμόχλευσης του θέματος ωραρίου από την διοίκηση του ΠΦΣ; Για να είναι … συνεπής με τις προεκλογικές υποσχέσεις της προς τους εκλέκτορες, περί «λύσης του θέματος του ωραρίου» εκ μέρους της; Εκτός και αν οι εκλέκτορες, διαφοροποιούμενοι από την βάση, αυτό ήθελαν, πράγμα που δεν πιστεύω! Η μήπως πήγαν για μαλλί (παραβλέποντας ότι το ενιαίο ωράριο δεν μπορεί να εφαρμοστεί από την Κυβέρνηση) και βγήκαν … κουρεμένοι και μάλιστα γουλί;
Όμως ω γέγονε, γέγονε!
Και δεν πιστεύω πως η Κυβέρνηση θα πάρει πίσω ό,τι κατασκεύασε! Ούτε την υποχρέωση τήρησης του δηλωθέντος διευρυμένου ωραρίου, ούτε τα πρόστιμα που προβλέπονται για την μη τήρησή του. Και όσο και αν αυτό ακούγεται λογικό για τον πολίτη (αφού αυτό δηλώνεις, αυτό πρέπει να ακολουθείς) τόσο είναι αδύνατον να εφαρμοστεί από την πλειονότητα των φαρμακείων της Χώρας τα οποία θα σύρονται σε κλεφτοπόλεμο για την επιβίωσή τους!
«Ό,τι σπέρνεις θερίζεις» λέει μια σοφή παροιμία. Γι’ αυτό ποτέ δεν υποσχεθήκαμε προεκλογικά φούμαρα, όπως έκαναν οι υπόλοιποι, που έσπειραν ανέμους για να θερίσει ο κλάδος θύελλες…
Σε κάθε περίπτωση και όσον αφορά τον ΦΣΑ δεν πρόκειται να στηρίξω ως πρόεδρος του συλλόγου, έναν νόμο άδικο και ανεφάρμοστο, που υπηρετεί τους λίγους και εκλεκτούς και εξουθενώνει μέχρι αφανισμού τους πολλούς και πραγματικούς υπηρέτες υγείας.
Και αυτό όσο περνά από το χέρι μου…
Ο έξυπνος άνθρωπος, μαθαίνει πάντα από τα λάθη των άλλων, ελαχιστοποιώντας τα δικά του.
Η Κυβέρνηση φαίνεται πως δεν έμαθε τίποτα από τα λάθη των προηγούμενων! Είναι καιρός να μάθει από τα δικά της…
Για την Ανεξάρτητη Φαρμακευτική Συμμαχία
Κωνσταντίνος Λουράντος

Δεν υπάρχουν σχόλια: