Τρίτη, 29 Ιανουαρίου 2019

«Μεθοδεύσεις και δικαίωση»

Η δικαίωση δεν μπορεί να είναι αυτοσκοπός, όπως πολλές φορές η ... απόκτηση δεσπόζουσας θέση στην πολιτική ή στον συνδικαλισμό. Είναι απλά μια ηθική ικανοποίηση που αρκετές φορές δεν έχει καμία απολύτως προέκταση! Μπορείς να λες ότι «σας τα έλεγα εγώ», όμως εκ των υστέρων τος περισσότερες φορές δεν έχει καμία ουσιαστική αξία...
Το «fb» μου θύμισε τι είχα αναρτήσει στον «τοίχο» μου πριν από ένα ακριβώς χρόνο και διαβάζοντας το, μου ήρθαν στην μνήμη όλα εκείνα που ... μεθοδεύτηκαν για να δημιουργήσουν μια νέα κατάσταση στο συνδικαλιστικό και πολιτικό σκηνικό στον κλάδο των φαρμακοποιών....
Δεν πρόκειται μόνο για μια δικαίωση θέσης ή για μια πρόσκαιρη ικανοποίηση ματαιοδοξίας. Πρόκειται για αρχές που διαχρονικά πιστεύουμε και που δεν αλλάζουν ανάλογα με τα εκάστοτε δεδομένα. Πρόκειται για αξίες που αντέχουν στον χρόνο και δεν έχουν σχέση με προσωπικές φιλοδοξίες και παραφουσκωμενους εγωισμούς.
Σήμερα απευθυνόμαστε μόνο σε αυτούς που πιστεύουν πως ο υγειης συνδικαλισμός, δεν μπορεί να περνά μέσα από κομματικά γραφεία, ούτε και να ταυτίζεται με κομματικες φιλοδοξίες και ... επαφές!!!
Και για αυτούς επαναδημοσιεύω την ανάρτηση που είχα κάνει τότε (28/1/18) ... με σεβασμό πάντα στην αντίθετη άποψη.
28 Ιανουαρίου 2018:
« Το γνώθι σαυτόν και … ο αυτοσκοπός της καρέκλας»!
Ο πρόεδρος του ΠΦΣ έδωσε συνέντευξη στη Δήμητρα Ευθυμιάδου για το Pharma & Health Business και απαντώντας στην ερώτηση «Μήπως, τελικά, και ο κλάδος, στηρίζοντας τον ΣΥΡΙΖΑ, έπεσε έξω στις εκτιμήσεις του;», απάντησε ως γνήσιος … Νεοδημοκράτης !!!
Είπε λοιπόν:
«Η ερώτηση πρέπει να απευθυνθεί σε αυτούς που έκαναν σημαία τα «εκλογικά κέντρα». Ευτυχώς, εγώ δεν υποστήριξα ποτέ κάτι τέτοιο. Ο κλάδος όντως παρασύρθηκε από αυτήν τη λογική, όπως όλη η κοινωνία. Το μετάνιωσε. Και γι’ αυτό υπήρχε και αλλαγή διοίκησης στον ΠΦΣ και ο Κ. Λουράντος δεν είναι καν μέλος του ΔΣ. Εγώ ουδέποτε υποστήριξα τη λογική της ταύτισης του κλάδου με ένα κόμμα. Ο κλάδος έχει όλες τις αποχρώσεις. Και ο πρόεδρος πρέπει να έχει επαφές με όλο το πολιτικό σύστημα. Το δημοκρατικό».
Κατ’ αρχάς θα πρέπει να υπενθυμίσουμε στην κυρία Ευθυμιάδου ότι ο κλάδος δεν στήριξε ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τιμώρησε όλα όσα έκανε εναντίον του η προηγούμενη Κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ. Είναι επίσης υποτιμητικό για τον κλάδο να παρουσιάζονται τα μέλη του ως άβουλα όντα που ακολουθούν υποδείξεις και δεν έχουν κρίση! Μπορώ να την διαβεβαιώσω πως και κρίση έχουν και μπορούν να απαντούν με τον καταλληλότερο τρόπο σε όσους τον επιβουλεύονται και τον απαξιώνουν!
Ο κύριος Θεοδοσιάδης όμως , χωρίς ίχνος αυτογνωσίας, εκλαμβάνει το αποτέλεσμα των εκλογών ως δήθεν τιμωρία του κλάδου προς εμέ, διότι … έκανα τα φαρμακεία εκλογικά κέντρα (!!!), παραβλέποντας το γεγονός ότι ο ίδιος ΔΕΝ ΕΞΕΛΕΓΕΙ στο Δ.Σ. αλλά «τρύπωσε» στην κυριολεξία σε αυτό …ως πέμπτος (5ος!) επιλαχών, αναγκάζοντας τέσσερις συνυποψηφίους του (έναν εκλεγμένο και άλλους τρείς πριν από αυτόν) σε παραίτηση, πράγμα που εγώ ούτε καν διανοήθηκα να κάνω!!!
Και σαν να μην έφτανε αυτό, επειδή τα κουκιά δεν έβγαιναν για να γίνει πρόεδρος, αποτάθηκε στον κομματικό μηχανισμό της Ν.Δ., ώστε μέσω της … κομματικής πειθαρχίας και μάλιστα ΣΤΑ ΓΡΑΦΕΙΑ ΤΗΣ, να αναγκάσει τον έταιρο Νεοδημοκράτη «αντίπαλό» του στα χαρτιά, να τον στηρίξει, χαρίζοντάς του ως αντάλλαγμα την μισή προεδρεία!!! Κίνηση πάντως απολύτως φυσιολογική και αναμενόμενη, αφού το βράδυ των εκλογών η Ν.Δ. εκδίδοντας ανακοίνωση, πανηγύριζε επειδή οι δύο παρατάξεις της κέρδισαν τις εκλογές και ο Σύλλογος επανήλθε στους κόλπους της !!! Σημειωτέων ότι η ανακοίνωση αυτή, ουδέποτε διαψεύσθηκε από κάποιον εκ των δύο!
Μιλά επίσης ο πρόεδρος του ΠΦΣ για … ανεξαρτησία που πρέπει να δείχνει ο κάθε πρόεδρος και για επαφές που πρέπει να έχει με όλο το δημοκρατικό πολιτικό σύστημα!!! Σωστό και λογικό, με την διαφορά ότι αυτό δεν σημαίνει στρογγύλεμα των πάντων, ούτε … αγαστή συνεργασία με κάθε πολιτική φυσιογνωμία του τόπου!!!
Παραλείπει όμως να αναφέρει το γεγονός ότι ο ίδιος που ζητά «ίσες αποστάσεις από όλους», κατά το δημοψήφισμα του Σεπτεμβρίου του 2014 πήρε σαφή θέση υπέρ του ΝΑΙ, προπαγανδίζοντας ανοιχτά την απόφαση του κόμματός του. «Ξεχνά» επίσης το γεγονός ότι ο πρώην υπουργός υγείας κύριος Άδωνις Γεωργιάδης έπλεξε πολλές φορές το εγκώμιό του αποκαλώντας τον δημοσίως «τρομερό» συνδικαλιστή, αφήνοντας τον πλήρως εκτεθειμένο απέναντι στον κλάδο, αφού ποτέ ο ίδιος δεν αντέρδασε σε αυτόν τον χαρακτηρισμό!!!
Στο πολιτική σκηνή υπάρχουν δύο δρόμοι να ακολουθήσεις, και αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με την καθημερινότητα, αλλά και με τις αντιλήψεις, τις αρχές και τις αξίες σύμφωνα με τις οποίες ο καθένας μας πορεύεται στην ζωή του. Ο δρόμος της κομματικής εξάρτησης, του τακτικισμού και του πολιτικού οπαδισμού (που συνήθως αποδίδει καρπούς) και ο δρόμος της ελευθερίας της σκέψης , της ανεξαρτησίας κινήσεων και της στήριξης των αρχών σου χωρίς εκπτώσεις και στρογγυλέματα.
Εμείς μάθαμε να διαβαίνουμε τον δεύτερο, που είναι σαφώς δυσκολότερος και που πολλές φορές γίνεται … μοναχικός, όμως στο τέλος κάθε ημέρας, υπάρχει η ηρεμία και η σιγουριά ότι πράττεις κατά συνείδηση, ίσως όχι πάντα σωστά, αλλά χωρίς εξαρτήσεις που γεννιούνται από συμφωνίες σε κομματικά γραφεία ή προσδοκίες για θέσεις και εξουσίες που ικανοποιούν μεν προσωρινά την ματαιοδοξία, αλλά γεννούν με την σειρά τους, την αλαζονεία και τον αυταρχισμό.
Η διεκδίκηση της «καρέκλας» όταν αυτή γίνεται αυτοσκοπός, υπηρετεί προσωπικά συμφέροντα, ικανοποιεί παραφουσκωμένους εγωισμούς και βασίζεται σε ψεύτικες υποσχέσεις που αφειδώς μεν δίνονται προεκλογικά για να επιτευχθεί ο αυτοσκοπός, αλλά ξεχνιόνται πολύ εύκολα μετεκλογικά, όταν έρθει η ώρα της υλοποίησης…
Η δύναμη ενός κλάδου δεν εξαρτάται από κομματικά προεδρία, αλλά από την ικανότητά του να κάνει έντονη την παρουσία του στην εκάστοτε Κυβέρνηση, έχοντας ως όπλο το «πολιτικό κόστος» γι’ αυτή και την διεισδυτικότητα του στην διαμόρφωση της κοινής γνώμης … πράγμα που είναι φυσικό να εξορκίζουν όσοι ενεργούν μέσω αυτού του συστήματος!
Ενός συστήματος που εξυπηρετούν αυτοί που δεν αντιλαμβάνονται πως αν η σημερινή Κυβέρνηση απογοήτευσε με τις παλινωδίες της και την υποκρισία της τον κλάδο (και όχι μόνο), αυτό δεν σημαίνει, ότι εξαγνίζονται οι προηγούμενοι που έφεραν με τις δικές τους πράξεις την καταστροφή και τον κανιβαλισμό και οι οποίοι ακόμα και σήμερα συμπεριφέρονται ως αμετανόητοι οπαδοί της αποδιοργάνωσης και της παγκοσμιοποίησης …
Για την Ανεξάρτητη Φαρμακευτική Συμμαχία
Κωνσταντίνος Λουράντος

Δεν υπάρχουν σχόλια: